เคล็ดลับสู่ชัยชนะ วิธีแก้ปัญหารูปร่าง

เคล็ดลับสู่ชัยชนะ วิธีแก้ปัญหารูปร่าง

วิธีแก้ปัญหารูปร่างลองไปเปิดตู้เสื้อผ้าของคุณ แล้วสำรวจป้ายยี่ห้อกระโปรงดูสิคะว่ามันเหมือนกันทุกยี่ห้อ ทุกตัวเลยหรือเปล่า ? บางทีอาจจะไม่ทั้งหมด คงมีสัก 2-3 ตัวละมั้งที่มีขนาดเดียวกัน คุณซื้อมาจากร้านเสื้อเจ้าประจำที่ชอบมากซัก 2 ปีมาแล้ว

คุณไม่ได้ลดน้ำหนักลงไปจากที่เคยเป็นเลย และไม่ได้ไปฝันด้วยว่าอยากจะได้กระโปรงไซส์เล็กไปกว่านี้ อ๋อ นั่นไงมีเสื้อผ้าที่ติดไซส์ มันบอกขนาดที่เล็กกว่าไซส์แบบอังกฤษอยู่ 3 เบอร์กระมัง แน่นอนคุณต้องรู้จักความแตกต่างของเสื้อผ้าไซส์อเมริกันไซส์แบบอังกฤษด้วย ถึงจะเลือกซื้อเสื้อสำเร็จรูปได้สนุก

กระโปรง 2 ตัวในตู้นั้นซื้อจากรายการ mail order ตาม catalog แบบแตกต่างกันก็จริง แต่ก็ยังเป็นไซส์เดียวกัน แต่ตัวคุณเกือบจะรูดซิปมันไม่ได้ ขนาดที่อีกตัวคุณชัวร์ได้เลยว่ายังสามารถใช้มันได้อีกสบายไปเป็นปี

บ่อยครั้งแค่ไหนนะ ที่ผู้หญิงแต่ละคนจะยอมให้อภัยตัวเองในเรื่องปัญหารูปร่าง

โอ๊ย….สะโพกฉันบานเบอะเหอะเลย เวลาเจอกับโรงที่ใช้พอดีสะโพก เอวกลับเหลือใหญ่ไปอีกสะหลายนิ้ว ซะอีก เฮ้อ

หรือไม่ก็ ฉันต้องซื้อ jacket ใหญ่กว่าขนาดปกติของตัวเองเสมอ เพราะอยากให้มันคลุมหน้าอกได้พอดี แต่มักจะมีปัญหาอื่นตามมาคือ แจ็คเก็ตตัวโคร่งมักจะแขนยาวไปกว่าที่ต้องการ 2-3 นิ้วเสมอ ไหล่ก็ตกอีกต่างหาก แต่ทำยังไงได้ล่ะ ฉันมีทางเลือกไม่มากหรอก

ผลการวิจัยในสหรัฐอาณาจักรและเยอรมันเมื่อไม่นานนี้ ยืนยันว่า ผู้หญิงเกือบทุกขนาดรูปร่างมีปัญหาในการเลือกซื้อเสื้อผ้าให้พอดีตัว และนี่คือปัญหาหลักๆ

  • ไม่สามารถรูดซิปถึงเอวได้
  • เสื้อรัดส่วนอกมากเกินไป
  • เสื้อผ้าผิดสัดส่วนกับลักษณะรูปร่าง
  • กระโปรงร่นขึ้นเพราะรัดส่วนสะโพกเกินไป
  • คอเสื้อกว้างเกินไป
  • แขนเสื้อยาวเกินไปและช่วงไหล่ไม่พอดี ไหล่ตก

ไร้ปัญหาถ้ารูปร่างได้มาตรฐาน

เจ็บปวดไปเถอะค่ะ ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรสำหรับคุณถ้าจะรู้สึกอย่างนั้น มันเป็นเรื่องของระบบบ้าบ้านั่นต่างหาก จริงๆ แล้วไม่มีขนาดมาตรฐานแท้ๆ หรอกสำหรับไซส์แบบอังกฤษ อเมริกัน หรือขอประเทศอื่นอื่นทั้งหลาย

ในอังกฤษ ครั้งสุดท้ายที่เคยมีความพยายามสร้างขนาดมาตรฐานรูปร่างหญิงและชายมาตั้งแต่ปีคศ 1950 โน่น ยังจำภาพยนตร์หรือภาพถ่ายสมัยนู้นได้ไหม

คิดดูก็แล้วกันว่า ชายหรือหญิงสมัยนั้นรูปร่างแบบบางยังไง จำช่วงเวลาเหล่านั้นได้หรือเปล่า เป็นยุคหลังสงครามโลก ต้องปันส่วนอาหารกันเอวกิ่ว ยังไม่มีใครรู้จักอาหารจังฟู้ดหรืออาหารจานด่วนกันหรอก คนสมัยนั้นเลยกินอาหารที่แคลอรี่ต่ำกว่าที่พวกเรารับประทานกันทุกวันนี้

ปี 1950 ผู้หญิงยังต้อง activeกว่าสมัยนี้มาก ไม่ใช่เพื่อแสวงหาความเพลิดเพลิน แต่เป็นหน้าที่ในการดูแลบ้าน จับจ่ายซื้อของ ดูแลเด็ก มีไม่กี่คนหรอกที่สุขสบายพอที่จะมีรถขับไปช้อปปิ้ง ส่วนใหญ่พวกเธอต้องใช้สองเท้าเดินไปไหนต่อไหนแทนพาหนะทั้งหลาย ก็เลยสะโอดสะองผอมเพียวโดยธรรมชาติของการเคลื่อนไหวร่างกายเป็นประจำ ไม่ต้องพึ่งโปรแกรมไดเอทอย่างสาวยุคพ. ศ. 1990 สักนิด
การใช้ขนาดรูปร่างของคนยุคปี 1950 เป็นแบบมาตรฐานได้ดำเนินสืบมา 40 ปีแล้ว ในขณะที่โลกเปลี่ยนแปลงไปมากมาย รวมทั้งรูปร่างคนด้วย จริงๆ แล้วบรรดาดีไซเนอร์และผู้ผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูปได้ปรับปรุงงานของพวกเขาล่วงหน้ามาตั้งนานแล้ว ด้วยการขยายสัดส่วนเพิ่มขึ้นให้กับเสื้อผ้าสำเร็จรูปของทั้งชายและหญิง โดยไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศให้ลูกค้ารู้ล่วงหน้าด้วยซ้ำ เมื่อสไตล์การสวมใส่เปลี่ยนแปลงไป ช่างตัดเย็บเสื้อผ้ายุคหลังจึงเข้มงวดในเรื่องการวัดขนาดรูปร่างของลูกค้ามากขึ้น เพื่อให้เสื้อผ้าที่เข้ากับขนาดรูปร่างอย่างแท้จริง